จำเริญจึงไม่เป็นเพียงขวัญใจและความหวังของชาวไทยในยุคหลังเชื่อผู้นำชาติพ้นภัย ซึ่งร่องรอยของกระแสชาตินิยมยังมีอยู่ในขณะที่ท่านผู้นำก็กลับมา แต่จำเริญเป็นขวัญใจและความหวังของตำรวจไทยด้วย

 

ภาพยนตร์นี้ ไม่ปรากฏชื่อผู้สร้างผู้ถ่าย หอภาพยนตร์แห่งชาติ ได้รับบริจาคมาจากนางพิสมัย เล็กประเสริฐ แห่งพิสมัยฟิล์ม ท่าตะโก นครสวรรค์ ซึ่งเป็นบริการภาพยนตร์หรือสายหนังรายใหญ่ของจังหวัด และหยุดกิจการในระยะที่เริ่มมีการจัดตั้งหอภาพยนตร์ คุณพิสมัยและครอบครัวจึงบริจาคฟิล์มภาพยนตร์ต่าง ๆ ตลอดจนวัสดุอุปกรณ์เกี่ยวกับการจัดจำหน่ายและจัดฉายภาพยนตร์แก่หอภาพยนตร์แห่งชาติ  ภาพยนตร์นี้รวมอยู่ในบรรดาภาพยนตร์และของต่าง ๆ ที่ได้รับมอบมา  ซึ่งแสดงว่าในสมัยนั้น โรงภาพยนตร์ยังต้องฉายภาพยนตร์ข่าว สารคดี เป็นปกติด้วย

         

ภาพยนตร์นี้ คงจะเป็นภาพยนตร์ข่าวหรือเบื้องหลังข่าว บันทึกเหตุการณ์และการแข่งขันชกมวยชิงแชมป์โลกครั้งประวัติศาสตร์ดังกล่าว เริ่มต้นด้วยการแห่โดยขบวนรถยนต์ นำนักมวยทั้งสองไปตามถนนราชดำเนินกลางและนอก มีประชาชนมาต้อนรับหนาแน่นสองฝั่งถนน เห็นจำเริญและจิมมี่นั่งคู่กันบนท้ายรถเก๋งเปิดประทุน ซึ่งในรถเห็นอาจารย์เจือ จักษุรักษ์ นั่งไปด้วย ขบวนแห่ไปที่ทำเนียบนายกรัฐมนตรี เข้าพบนายกรัฐมนตรี  ตอนค่ำมีงานเลี้ยงรับรอง นายกรัฐมนตรี จอมพล ป. พิบูลสงคราม และท่านผู้หญิงละเอียด เพื่อเป็นเกียรติและให้ขวัญกำลังใจแก่จำเริญ เห็นพลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจ ต่อไปเป็นภาพการซ้อมของจิมมี่ ที่ค่ายซ้อมฉวีวงษ์ และบาร์ โบส เห็นจิมมี่ซ้อมออกกำลังกาย เต้นชกลม และซ้อมลงนวมกับคู่ซ้อมเป็นนักมวยไทย มีประชาชนมาชมจำนวนมาก  จากนั้นภาพยนตร์ให้เห็นการซ้อมของจำเริญ มีการออกกำลัง เต้นชกลม ชกแป้น กระโดดเชือก และซ้อมลงนวมกับคู่ซ้อมซึ่งเป็นนักมวยฝรั่ง  แล้วให้เห็นการพักผ่อนของจำเริญ เล่นลูกหินกับพวกเด็กชาย ต่อจากนั้นภาพยนตร์แสดงการประชุมคณะกรรมการแข่งขัน เห็นมิสเตอร์แนต แฟลชเชอร์ บรรณาธิการนิตยสารเดอะริง  แล้วต่อด้วยการชั่งน้ำหนักของนักมวยทั้งสอง สุดท้ายเป็นเหตุการณ์วันชก ๒ พฤษภาคม ๒๔๙๗ ภาพยนตร์ถ่ายให้เห็นท้องฟ้ามืดทมึนด้วยเมฆฝน สภาพในสนามศุภชลาศัยก่อนแข่งขัน ใกล้ค่ำ ที่แข่งขัน ซึ่งตั้งเวทีไว้กลางแจ้งกลางสนาม ซึ่งเต็มไปด้วยผู้ชมแน่นสนาม เห็นห้องพักนักมวย นักมวยที่จะขึ้นชกในรายการนี้กำลังเตรียมตัว ผูกผ้าพันมือ นวดตัว ภายนอกสนามก็มีผู้คนเข้ามาเพื่อชมการแข่งขันเรื่อย ๆ  สุดท้ายเป็นบันทึกการแข่งขัน เริ่มจากการชกของคู่มวยไทยคู่หนึ่ง มีฝนตกหนัก ผู้ชมเปียกปอน บ้างเอาผ้าพลาสติคคลุมร่าง น่าเสียดายที่เหตุการณ์ยังไม่ทันถึงการชกของคู่สำคัญ ภาพยนตร์จบหรือขาดห้วนอยู่เพียงเท่านี้

         

แม้จะไม่มีเหตุการณ์สำคัญคือการชกของจำเริญและจิมมี่ แต่ภาพยนตร์ที่เหลืออยู่เท่านี้ ซึ่งยาวประมาณ ๒๖ นาที มีคุณค่าเป็นบันทึกวันสำคัญวันหนึ่งในประวัติศาสตร์ชาติไทย สามารถย้อนให้เราเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนไทยเมื่อ ๖๐ ปีที่แล้ว และเป็นอนุสรณ์ของ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ขวัญใจชาวไทยและตำรวจไทย ซึ่งเขามีโอกาสทำความฝันและความหวังของคนไทยที่จะได้ชื่อว่าคนไทยก็เก่งที่สุดในโลกถึงสามครั้งติด ๆ กัน นั่นคือ การชกชิงแชมป์โลกกับจิมมี่ ครั้งนี้จำเริญแพ้คะแนน หลังจากชกกันกลางสายฝนไปได้ ๑๒ ยก ตามกำหนด ๑๕ ยก แต่เพราะในยก ๑๒ ดวงไฟนีออนเหนือเวทีถูกลมฝนพัดหล่นลงแตกบนพื้นเวที บาดเท้านักมวยซึ่งต้องถอดรองเท้าชก ทำให้คณะกรรมการต้องยุติการชกและนับคะแนน ต่อมาจิมมี่สละตำแหน่งและแขวนนวม จำเริญถูกเลือกให้ชกชิงแชมป์ที่ว่ากับ โรแบร์ โคฮัง นักมวยฝรั่งเศส ซึ่งเดินทางมาชกกันที่กรุงเทพ เมื่อ ๑๙ กันยายน ๒๔๙๗ โดยมีการแห่แหนและจัดการแข่งขันยิ่งใหญ่ไม่แพ้ครั้งแรก และปรากฏว่าจำเริญแพ้คะแนนอีก ไม่กี่เดือนต่อมา โคฮัง ถูกปลดจากแชมป์เพราะหลีกเลี่ยงไม่ยอมป้องกันตำแหน่งกับราอูล มาเชียส นักมวยเม็กซิกัน สมาคมมวยนานาชาติจึงให้จำเริญ ชิงแชมป์ที่ว่างกับมาเชียส โดยเดินทางไปชกกันที่สหรัฐอเมริกา เมื่อ  ๙ มีนาคม ๒๔๙๘ ปรากฏว่าจำเริญแพ้น้อคยกที่ ๑๑ ปิดตำนานความหวังและความฝันของคนไทยในสมัยนั้น